niedziela, 22 czerwca 2014

Rozdział 3 : Udany dzień

   Rano było takie samo jak zawsze,śniadanie w samotności.Później krótkie bieganie jak co dzień dla przyjemności.Po powrocie nic ciekawego,kolejna próba rozmowy z starszym bratem jak zwykle nie udana a ja tak go potrzebuje, no ale trudno dam sobie jakoś rade sama.Mam ochotę się spakować i wrócić do Polski tam też nie mam nikogo ale czuje się sto razy lepiej,tu miałam zacząć nowe życie ale jakoś tego nie widzę,znowu nowa szkoła,nowi ludzie i kolejne złe wspomnienia,nowe smutne piosenki i coraz większa samotność.Może tak ma być,może to jest moje życie i takie ma być?.Sama już nie wiem,ale poddawać się nie wolno co mi da to ,że się poddam?.Nic mi nie da więc czas się wziąć za swoje życie i ruszyć tyłek z kanapy.Przypomniałam sobie o sms który dostałam wieczorem,postanowiłam odpisać chociaż nie wiedziałam kto to.Po jakimś czasie dostałam odpowiedź, po niej już wiedziałam z kim pisze,był to nikt inny jak wczoraj poznany Hiszpan.Oczywiście z faktu iż siedzę sama w domu i strasznie zamulam postanowiłam go zaprosić,w sumie to co mi szkodzi przynajmniej będę mieć towarzystwo.Chłopak się zgodził i po pół godzinie był już pod moim domem.Przywitałam się i zaprosiłam do środka,po czym zajęliśmy miejsce w salonie.Nastała cisza ale po chwili odezwał się;
-To co porobimy Niki?
-Nie mam pojęcia,a ty masz jakiś pomysł?
-No nie wiem może posłuchamy muzyki?
-No spoko możemy.
Włączyliśmy radio i tak z nudów zaczęliśmy sobie tańczyć.Było oczywiście bardzo zabawnie bo ja nie do końca umiem tańczyć.Gdy już skończyliśmy nasze głupie tańce,znowu usiedliśmy na kanapie i zajadaliśmy żelki rozmawiając sobie. :
-Od kiedy jesteś w Barcelonie, bo za bardzo nie wyglądasz na hiszpankę- uśmiechnął się
-no bo nie Hiszpanka nie tylko Polka, a w Barcelonie mieszkam z jakieś 4 dni
-O, aby króciutko, pewnie nie nie znasz miasta ja z chęcią Ci je pokarzę.
-Było by milo, do kiedy?
-Nie możemy dzisiaj po moim treningu, odpowiada ci się?
-Pewnie się przyjedziesz po, Mnie?
-Haha nie nie ty jedziesz ze mną, chłopaki Cie z chęcią poznają- znów się uśmiechnął ja zrobiłam się trochę czerwona
-Nie nie nie wstydź się Niki ,w sumie to możesz ładniej wyglądasz.
-A co nie jestem ładna ? - zrobiłam smutną minę
-Jesteś ładna a nawet bardzo ładna.
-Haha dzięki to jak idziemy?
-Tak choć.
I wyszliśmy z domu.Joan otworzył mi drzwi do samochodu chyba chciał być miły,no ale coś mu to nie wychodzi.Po jakimś czasie byliśmy już pod Camp Nou czyli stadionem drużyny chyba każdy ją zna,bo w końcu to Fc Barcelona czasem lubię oglądać ich mecze.Zajęłam miejsce wysoko na trybunach aby nie przeszkadzać piłkarzom w treningu.po chwili z szatni wyszedł niski mężczyzna był prawie mojego wzrostu.Usiadł obok i po chwili zapytał
-Co tu robisz?
-ehh przyszłam tu z Joanem,jeśli przeszkadzam to już sobie idę.
-A z tym głupkiem,nie no zostań.Jestem Leo a ty?
-Nikola i nie musisz się przedstawiać wiem kim jesteś
-Hmm fanka Barcy
-Nie ale ciężko nie znać najlepszego piłkarza świata
-No tak.
Chwilę jeszcze posiedzieliśmy sobie rozmawiając do momentu gdy z szatni nie wybiegł nikt inny jak Joan i krzyknął;
-Messi sio mi od niej!
No co Leon odpowiedział
-Było nie zostawiać jej samej na trybunach
-Wiesz że byłem w szatni!
-I co z tego?! no dobra byłem tylko się przywitać wyluzuj.
-Ej chłopaki spokój już!
Odezwał się ktoś kogo nie znam tym razem był wyskoki.Uspokoił ich i kazał Messiemu zejść na dół i zaproponował żebym też do nich dołączyła.Zgodziłam się..Po czym po kolei każdy z piłkarzy mi się przedstawił.Po chwili przyszedł trener i zaczął się trening.Chłopaki zamiast trenować to się wygłupiali.A najbardziej Joan,a za karę dostał dodatkowe 5 kółek,po skończonym treningu czekałam przed wyjście z stadionu.Oczywiście pierwszy wyszedł Messi i żebym sama nie czekała to został ze mną.Rozmawialiśmy gdy znowu usłyszeliśmy słowa Joana;
-ej Messi mówiłem ci coś już dzisiaj!
-No co takiego mówiłeś-odpowiedział Leo
-ty wiesz co?!
-Nie nie wiem,no powiedz Nikola też się chętnie dowie
-No pewnie
-Nie nie powiem a ty Leo przestań się tak szczerzyć
-No dobra
-Nikola idziemy?
-No pewnie,Leo idziesz z nami?
-Chętnie ale nie bo ten cymbalista będzie zazdrosny.
-Hahahaha okey.
Po czym Lionel wsiadł to samochodu a my ruszyliśmy przed siebie.Rozmawiając i co jakiś czas wybuchając śmiechem.Świetnie się dogadujemy i szybko nam czas mija.Była już prawie 22,a ja nie miałam ochoty wracać do domu i znowu spędzać czasu sama.
-Może już cię do domu odwiozę?-zaproponował piłkarz
-Nie chcę wracać ale dobra choć.
-Jak nie chcesz to nie musimy.
-Nie jednak już czas wracać
-No dobrze.
Godzinę później byłam już w swoim pokoju i przeglądałam zdjęcia z dnia spędzonego z Joanem.Były dość zabawne.
Przed snem jak zawsze posłuchałam muzyki,popisałam chwilę z "głupkiem" czyli Joanem po czym zasnęłam z uśmiechem na twarzy.
...................................................................................................................................................................
Mam nadzieję że nie zanudzam was moim pisaniem a rozdział się podoba ;),piszcie komentarze nawet negatywne są mile widziane. Miłego dnia i udanych wakacji :).Ostatni tydzień szkoły przed nami :D


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz